Last Monday we, a group called LOSmakers, launched a book with 11 cases and cross-analysis on learning and organizing using social media. The real story that needs to be told: how we wrote, edited, designed and published a book with a group of 15 people, not binded by any contract, but for the willingness to commit time, energy and a only a little bit of money to get the job done.
This is the story of how a group of loosely connected people starts to grow into a brand. Continue Reading
Het is echt waar. Ik heb een boek in m’n handen waar ik zelf een flinke bijdrage aan heb geleverd. ‘Omdat het werkt! 11 praktijkcasussen over leren met sociale media’. Met van mijn hand de casus over het project bij de gemeente: verhalen delen met video. Ik ben enorm trots op het boek!
Het boek is geschreven door de LOSmakers, waar ik ook deel van uit maak. Op initiatief van Sibrenne, Joitske, Simon en mij hebben we een aantal jaar geleden bekenden en vrienden die in hetzelfde werkveld actief zijn uitgenodigd om ervaring uit te wisselen over de projecten die we doen. Met een groep van ongeveer 15 man hebben we in de afgelopen paar jaar elkaar projecten laten zien, met alle worstelingen die we hebben gehad en de oplossingen die we hebben gevonden.
Gaandeweg ontstond het idee om de casussen die we elkaar vertelden met een grotere groep te delen. Geopperd werd om een aantal interessante casussen op te schrijven en te bundelen in een pdf, zodat we het makkelijk zouden kunnen verspreiden.
Het pdf-je groeide.
Door gebundelde krachten hebben we nu niet slechts een pdf, maar een heus boek geschreven en zelf uitgegeven, met een fantastische vormgeving.
Nieuwsgierig geworden naar het boek? Download het in ruil voor een tweet of bericht op Facebook.
Heb je liever de ware boekervaring, laat het me hieronder weten, dan heb ik een gedrukt exemplaar voor je.
Telling stories was not part of my upbringing. In my family we stated facts, either true facts or perceived facts (if you know what i mean 
). Now, long after finishing my formal education, storytelling is at the heart of my work for clients, so I need to get up to speed.
To me, stories resided in books, in fairy tales, but they were certainly not about real life. Only since I’m aware of storytelling for business purposes and help clients to explain organisational changes to their employees in video’s, I discover the true nature of stories and their power.
I’ve read books about storytelling and excercise my ‘storytelling’ on a regular basis by writing observations down in (one of my many) notebooks. Now that I know more about the topic I’m not sure why storytelling was never part of my upbringing, not at home and not at school.
I remember many school projects to write reports on topics such as WW II and Van Gogh, but I can’t remember a single case where we were asked to try to write a compelling story. I feel like this is a huge gap in my knowledge skills today, even though it is a skill you can learn later on, as I’m doing now.
It makes me wonder: did you learn to tell stories early on? At home or at school? Was I just unfortunate to have a family AND a school where this was not part of my curriculum? Or is it generally speaking not part of Dutch culture (compared to the English debate culture e.g.)?
Can’t wait to hear your story on storytelling!
P.S.: books I recommend are The Leader’s Guide to Storytelling, Story and Made to Stick
Last year on September 8th, 2011, our friend Marijke lost the battle against cancer, aged 44. Her husband, our friend Klaas was left behind. I’ve known both Klaas and Marijke since I know Ton, 13 years now.
Since a number of years, before Marijke was diagnosed with cancer, Klaas has been taking part in Alpe d’Huzes, a big yearly cycling event raising money for cancer research. Last year June, Marijke walked up the 14km long 800 meter climbing road to Alpe d’Huez in the French Alps, the same route Klaas was cycling 6 times that day, to meet him at the finish. This year, Marijke cannot be there to meet Klaas at the finish, but a group of 30 friends and family members, including Ton and me, will be cycling and walking with Klaas to make sure he’s not alone at the finish.